مرد فرد و مهتر گذاره ديده كه « 1 » ( اى ) محمد مرا كه خدايم « 2 » ، و معبود بسزايم « 3 » و عزيز بىهمتايم ، در عالم غيب در هر كنجى صد هزار گنج « حكمت است « 4 » » كه خاطر هر ناگنجى « 5 » بدان نرسد . [ مصرع « 6 » مائيم كه مائيم « 7 » مبرا از عيب ] « 8 » آن را كه خواهيم از اهل عصر « 9 » برگزينيم و سينهء او را مفتاح خزينهء « 10 » غيب و حكمت گردانيم ، و « 11 » انوار بىشمار بر وى نثار كنيم ، و مدد لطائف بىعدد بر وى ايثار كنيم « 12 » ، و آنگه « 13 » تقوى و هدى را شعار و دثار او « 14 » سازيم ، ( و سراى قناعت از براى براعت شجاعت او پردازيم ) « 15 » تا كلام و مصحف مجد از اين خبر دهد « 16 » : « هُدىً لِلْمُتَّقِينَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ » « 17 » دست ايشان « 18 » به گنج نعمت و حكمت رسد « 19 » ، در بحر آلاء و نعماء ما غرق شود « 20 » ، ( با لطيف قرين و با رفق همنشين « 21 » شود ، ) « 22 » بر در سراپردهء « 23 » قدم قدم بر بساط فضل نهد « 24 » ، از كاس « 25 » استيناس به دست رياست شراب كياست دركشيده « 26 » ، و خواست ازلى و مشيت لم‌يزلى علم اقبال او را ( از

--> ( 1 ) - ك : و وحى آمد بدان مهتر كرامت - فا : كرامت ديده ه : كار ديده - مهتر گذاره ديده كه ( 2 ) - آ : كه محمد مرا كى خدايم - فا : كه اى محمد من كه خدايم ( 3 ) - ك : سزايم ( 4 ) - ( حكمت است ) ندارد ( 5 ) - كه خاطر ناگنجى - آ - ه : ( هر ) ندارد ( 6 ) - آ : فا ( مصرع ) ندارد و در نسخهء ك بجاى مصرع ( بيت ) است ( 7 ) - فا : دانندهء غيب مائيم و ( 8 ) - آنچه ميان دو قلاب گذاشته شده در آ . ج . ه نيست و در نسخه كابل افزوده شده ( ما كه خواهيم برگزينيم ) ( 9 ) - فا : ( اهل عصر ) ندارد ( 10 ) - ك : وى را مفتاح خزانه ( 11 ) - فا : غيب گردانيم درك : افزوده شده « آنكه » ( 12 ) - بر وى ايثار سازيم ( 13 ) - آ . ه افزوده « آنكه » ( 14 ) - فا : و تقوى شعار وى گردانيم و هدى دثار وى ( 15 ) - آنچه ميان قلابست از نسخه - فا - افتاده است ( 16 ) - فا : تا كلانا مخلوق و مصحف مجيد از اين خبر داد ( 17 ) - آيهء 2 از سوره دوم ( البقره ) ( 18 ) - ك ، فا : دست او ( 19 ) - فا : غيب رسد ( 20 ) - ه : ( شود ) ندارد ( 21 ) - ه : با رفق رفيق ( 22 ) - فا : ( شود ) ندارد ( 23 ) - فا ، ه : و در سراپرده ( 24 ) - فا : هند ( 25 ) - و از كاس ( 26 ) - فا : از كاس مودت شراب الفت چشيده